Onze gifkikkerkas draait nou 2 jaar en we zijn er nog steeds even enthousiast over als toen we er mee begonnen. Het blijft heerlijk om op je krukje in de kas te zitten en rond te kijken, de kikkers te horen en te zien fluiten.

Regelmatig zie je enkele mannen elkaar uitdagen of een vrouwtje proberen te versieren, mannen die hun legsels bewaken, en wee degene die in de buurt komt. Of larven in de waterpartij zien afgezet worden, kikkervisjes in de waterpartijen zien rondzwemmen en jonge kikkertjes die aan land komen of kikkers die voor je voet voorbij lopen en soms zelfs op je schoen springen. Gewoon volop genieten, vooral in de weekenden. ’s Ochtends zijn de kikkertjes het actiefst en is er het meeste te zien en te horen, ‘s middags en ‘s avonds is het wat rustiger is de kas, maar er is bijna altijd wel wat te zien.

Natuurlijk gebeuren er soms ook minder leuke dingen in de kas, af een toe een kikkertje dat het niet redt of problemen met de kas zelf. In het begin hebben we wat problemen met de ventilatie gehad, het duurde even voordat deze helemaal goed was. Ook een lek in de waterpartij gehad, zie deze dan maar eens 1,2,3 te vinden, de verschillende stroompjes om de beurt even afgesloten en uiteindelijk zo het lek gevonden en dan nog het lek repareren in een begroeide vochtige kas, vol met kikkers. Maar dit ging gelukkig goed. Wat lastiger was de wolluisplaag, wolluis is echt hardnekkig, de eerste keer alle besmette planten verwijderd, maar steeds kreeg weer een plant wolluis. Het lijkt er op dat de wolluisplaag nou door de aanwezigheid van roofkevers en sluipwespen binnen de perken blijft. Nu maar hopen dat deze plaag niet weer de kop op steekt.

De meeste kikkers doen het geweldig in de kas, vooral de pumilio’s (black jeans). We hebben 1 pumiliovrouwtje en 5 mannen (3 volwassen nakweekmannen lieten pas in de kas volop van zich horen, in de terrariums hielden ze zich stil), maar zij heeft het afgelopen jaar al voor heel wat jonge pumiliootjes gezorgd. Niets is mooier dan plots in de kas zo’n piepklein pumiliootje voorbij te zien huppen.

In het begin had ze haar larven over de hele kas afgezet, en liep ze er heel wat van af (en dat terwijl ze alleen een terrariumpje gewend was), van de ene kant van de kas naar de andere kant. We hebben nu de smalste wand helemaal vol met bromelia’s zitten, we noemen dit de pumiliowand, hier vertoeven de meeste pumilio’s. Af en toe wil het vrouwtje nog wel een larve wegbrengen naar een bromelia elders in de kas, maar de meeste larven vinden we toch in deze wand. En we moeten zeggen, de nakweek uit de kas is heel sterk, het is survival of the fittest.

Zwakkere kikkers redden het helaas niet, net als in de natuur. 1 Uitzondering, we hebben al sinds een jaar of 5 een bicolorkneusje, die regelmatig zit te shaken, hij trilt dan over het hele lichaam. Maar na 2 jaar hupt hij nog steeds vrolijk door de hele kas, elke keer zit hij weer ergens anders. Maar onder de gezonde kikkers is vrij weinig uitval.

De kas is zelfvoorzienend voor wat betreft de voedseldieren, we hebben hier in het begin fruitvliegen, springstaarten en tropische pissebedden uitgezet. Met de planten, zand en bladeren is er natuurlijk ook volop ongedierte in de kas gekomen en dit alles kweekt zich zeer goed voort, elke week gooien we wat stukjes fruit her en der neer. Zijn er veel jongen, dan zetten we nog wel eens wat extra potjes fruitvliegen of een bakje springstaarten op die plekken uit, maar dit is in principe niet echt nodig. De kikkers zijn dan ook een groot deel van de dag bezig met scharrelen en zijn op voedseljacht. De meesten weten precies waar ze moeten zijn, de trivittatus weet zo, dat er na het sproeien op enkele plekken kleine poeltjes verschijnen en dat hier miniwormpjes naar boven komen en zitten hen al op te wachten.

Ook de tricolor doet het geweldig in de kas en kweekt goed na, hier moeten we regelmatig jongen van uit de kas vangen, anders wordt de kas overvol. En dit met 1 vrouwtje en 12 mannen. Ook de overige kikkers, de lugubris, pictus, ventrimaculatus doen het goed in de kas, ze zijn lekker actief, maar de nakweek gaat mondjesmaat. De tinctorius doet het helaas niet goed in de kas, we hebben zowel meerdere Frans Guyana als Brazilianen in de kas gehad, maar zij hebben moeite met voldoende voedsel te vinden en vermagerden snel. Maar we hebben 2 hybriden (tinctorius/azureus) in de kas zitten die het prima doen en heel de kas rondstruinen. Eentje is er zelfs heel brutaal en pikt zelfs soms ons krukje in, als je opstaat zit hij er soms al binnen een minuut op, lekker op uitkijk.

Andere kikkers zie je echt hun eigen territorium hebben, een ieder die in de buurt komt wordt verjaagd. Alleen de ventri kan overal passeren, die gaat voor niemand opzij en verjaagd soms zelfs de ander om zijn weg te kunnen vervolgen. Alleen van de pumilio wint hij het niet altijd. Maar 2 van hen delen de bromeliawand met de pumilio’s. Echter allen zijn heel territoriaal als ze legsels hebben, dit is geweldig om te zien, daar kunnen we uren naar kijken. We hebben 1 hele grote bromelia, de favoriete legplaats voor bijna alle kikkers, behalve voor de pumilio’s. Hier zie je vaak verschillende legsels, van zowel de ventri, de tricolor, de pictus, de trivittatus en de lugubris. De bromelia is groot genoeg zodat de legsels niet echt bij elkaar in de buurt liggen, daar letten ze wel op en ze leggen niet allemaal tegelijkertijd, maar vaak vinden we er meerdere legsels, die ook goed bewaakt worden.

We hebben ook nog de Colostethus talamancae in de kas zitten, maar deze horen of zien we helaas zelden. De overige kikkers zien we volop, vooral in de ochtenduren. Sommigen hebben hun vaste plekjes, andere struinen de hele kas door. Op de pumilio en de ventri na, verblijven de meeste kikkers meestal op de bodem of tot ongeveer 1 meter hoogte. Een enkele keer zie je een tricolor of een tinctorius wat hoger zitten. Maar de pumilio’s en ventri’s zie je overal in de kas, helemaal boven in de wand maar ook op de bodem.

Als je meer verhalen over onze gifkikkerkas wilt lezen, op onze website houden we een dagboek gifkikkerkas bij